Άρθρα
Υπάρχουν τοπικές παραλλαγές σε κάθε ένα από αυτά τα στυλ και οι αρχαιολόγοι θα συνεχίσουν να βελτιώνουν τη νέα σειρά πορσελάνης. Σήμερα, πολλοί φοιτητές αναφέρουν ιδεολογικά αίτια της καθημερινότητάς τους, περιγράφοντας λεπτομερώς πώς το κοινωνικό θέαμα από τη θυσία πολεμιστών μακριά από ηττημένες πολιτείες αποτελεί στην πραγματικότητα μια σημαντική επίδειξη πολιτικής δύναμης, υποστηρίζοντας τον ισχυρισμό των κυβερνώντων ομάδων για θεϊκή εξουσία. Ο Ortiz επισημαίνει την τελευταία υπεροχή των ατομικών θυσιών μέσω των επιθέσεων λόγω αφθονίας τροφίμων μετά τις συγκομιδές σε σύγκριση με τα επεισόδια έλλειψης τροφίμων, το νέο χαμηλό επίπεδο ανθρώπινης απαραίτητης πρωτεΐνης που προσφέρονταν από τις θυσίες και το γεγονός ότι οι αριστοκράτες είχαν πλέον εύκολη πρόσβαση σε ζωική πρωτεΐνη. Ο Harner ισχυρίστηκε ότι το πολύ υψηλό ανθρώπινο άγχος και η εστίαση στην καλλιέργεια καλαμποκιού, σε αντίθεση με τους εξημερωμένους φυτοφάγους, οδήγησαν σε έλλειψη πολύ σημαντικών πρωτεϊνών στους Αζτέκους. Τη δεκαετία του '70, ο Michael Harner και ο Marvin Harris υποστήριξαν ότι η αιτία πίσω από την ανθρώπινη απώλεια στους Αζτέκους είναι ο νέος κανιβαλισμός των θυμάτων θυσίας, όπως απεικονίζεται για παράδειγμα στον Codex Magliabechiano. Η κλίμακα που απομακρύνεται από τα χαρακτηριστικά ανθρωποθυσίας των Αζτέκων ώθησε πολλούς μαθητές να εξετάσουν προσεκτικά ποια θα μπορούσε να ήταν η νέα λειτουργική βάση σε αυτό το θέμα από την πίστη των Αζτέκων.
Η νεότερη κατάκτηση της νεότερης Ισπανίας
Για τους Αζτέκους, ο θάνατος είναι σημαντικός για τη διαιώνιση του κόσμου, και οι θεοί και οι άνθρωποι αντιμετώπιζαν το καθήκον να απομακρυνθούν από τον εαυτό τους για να επιτρέψουν τη συνέχιση Ybets αρχική εφαρμογή της ζωής. Οι νεότερες μηνιαίες παραδόσεις σε ολόκληρο τον λαό ήταν επειδή οι παραδόσεις τελούνταν σε κάθε οικογένεια, στους ναούς Calpolli και στον κύριο ιερό χώρο. Κάθε 20ήμερη εβδομάδα ονομάζεται από μια συγκεκριμένη τελετουργική γιορτή που ξεκινούσε την πρώτη μέρα, η οποία σχετίζεται με τον αγροτικό κύκλο.
Πρωτογενής Προέλευση: Φλωρεντινός Κώδικας
Ακόμα και σήμερα, στο νότιο τμήμα της αστικής περιοχής του Μεξικού, οι κοινότητες των πόλεων που είναι υπεύθυνες για τις εκκλησιαστικές εκδηλώσεις είναι γνωστές ως "calpullis". Οι ξένες λογαριασμοί αναφέρουν έως και 50.100 σπίτια και μπορείτε να συμπληρώσετε από 300.100 έως και 700.100.000 άτομα, αν έρθουν οι πληθυσμοί του Τλατελόλκο, καθώς και των μικρών περιφερειακών πόλεων και των νησακιών του Τενοτστιτλάν. Οι φτωχοί στοιχηματίζουν στην τραπεζαρία τους. Οι pillis στοιχηματίζουν στην τύχη τους. Οι tecutlis (άρχοντες) στοιχηματίζουν στις παλλακίδες, αν όχι στα αστικά κέντρα, και όσοι έχουν λίγα στοιχηματίζουν στην ελευθερία τους και διακινδυνεύουν να γίνουν υποτακτικοί. Ένα παιχνίδι γκολφ με τίτλο "olli", από όπου προέρχεται ο νεότερος ξενόγλωσσος όρος για το καουτσούκ, "hule". Η πόλη είχε μερικά ειδικά σπίτια για τους αγώνες μπάσκετ. Μπορούσαν να παραμείνουν 100% ελεύθερα για αρκετό καιρό ώστε να αντέξουν την ανεξαρτησία, από τα 20 κρεβάτια, που συνήθως επαρκούν για να τα έχει κανείς ετησίως. Μετά από αυτό το διάστημα αποφάσισαν να πάνε στο νέο τους σχολείο.
Οι πρώτοι ηγεμόνες της Αζτέκικης Αυτοκρατορίας σας
Ένας υπηρέτης που πουλήθηκε τέσσερις φορές ως αδιόρθωτος θα μπορούσε να πουληθεί ως χαμένος. Αυτοί οι υποτακτικοί είχαν ένα κόστος. Συνήθως, λόγω της απώλειας του ιδιοκτήτη του σκύλου, οι υποτακτικοί που είχαν κάνει σπουδαία καθήκοντα απελευθερώνονταν. Υπολογίζεται ότι μόνο το 20% του λαού ενδιαφέρονται σοβαρά για τη γεωργία και την ανάπτυξη. Περιφρονούνταν από τους πολεμιστές, οι οποίοι όμως του έπαιρναν τα ερείπια της μάχης σε αντάλλαγμα για να αποκτήσουν κουβέρτες, φτερά, υποτακτικούς ή άλλα δώρα. Όταν την επόμενη μέρα, περίπου τρεις μάχες, δεν τραβούσαν την προσοχή, γίνονταν πραγματικά μακεχουάλι. Ήταν αμήχανο για έναν καλό πολεμιστή να έχει μακριά μαλλιά, φαινομενική έλλειψη αιχμαλώτων. Θα ήθελε κανείς να γίνει καλός μακεχουάλι. Μόνο όσοι έχουν απομακρύνει κρατούμενους μπορούν να είναι πολεμιστές πλήρους απασχόλησης, και στο τέλος οι νέες τιμές και τα ερείπια του πολέμου θα τους κάνουν χάλια.
Ερναλέτερ Κορτές
Ένας άλλος μύθος περιγράφει τον κόσμο ως μια παραγωγή των διπλών θεών μας, της Τεζκατλιπόκα (του νέου Καθρέφτη που Καπνίζει) και του Κετζαλκοάτλ. Σύμφωνα με τον θρύλο, οι νέοι πρόγονοι των Αζτέκων προέρχονταν από μια τοποθεσία από το βορρά που ονομαζόταν Αζτλαλέττερ, οι τελευταίοι από επτά ναουατλάκες (φυλές που μιλούν Νάουατλ, από τη λέξη tlaca που σημαίνει "άνθρωπος") για να ταξιδέψουν προς τα νότια. Οι Αζτέκοι μπορούν να χαρακτηριστούν ως οι νέοι ναούα, λόγω της πολιτιστικής τους αιχμής, λόγω του κοινού λεξιλογίου που μοιράζονταν. Η πιο ανησυχητική πτυχή της κοινωνίας των Αζτέκων είναι η νεότερη ρουτίνα μακριά από την ανθρώπινη απώλεια, η οποία ήταν γνωστή σε όλη την Μεσοαμερική πριν από την ξένη κατάκτηση. Αντί για πολλές αφηγήσεις αποικιακής εποχής, το νέο χειρόγραφο αποθηκεύει τοπικές φωνές και εμπειρίες, επομένως είναι ένα κρίσιμο αρχείο για την ανοικοδόμηση της ιστορίας της κατάκτησης και της κοινωνικής αλλαγής στην Μεσοαμερική. Το ολοκαίνουργιο χειρόγραφο διατηρεί επίσης εξαιρετικά έργα τέχνης μακριά από την οικογενειακή ζωή, την ανατροφή των παιδιών, τον πόλεμο και πολλές άλλες τελετές, παρέχοντας ιστορικούς που έχουν σπάνια γνώση της ζωής πριν από την μεγαλύτερη αποικιακή μετατροπή.
Οργανωμένοι εντός των συντεχνιών και συνδεδεμένοι με τα κύρια παλάτια, σχεδιαστές που ειδικεύονται στη μεταλλοτεχνία, ξυλογλυπτική ή αγάλματα από τούβλα, που έχουν υλικά όπως αμέθυστο, χρυσάφι, ασήμι και άλλα μοναδικά φτερά. Πράγματι, οι λεγόμενοι «Ανθοπόλεμοι» πραγματοποιούνταν ειδικά για να προσελκύσουν θύματα θυσίας. Τα θύματα της ανθρώπινης θυσίας συνήθως εξάγονταν από την κορυφή των ηττημένων στις συγκρούσεις. Οι νέοι θεοί τιμήθηκαν με γιορτές, συμπόσια, ήχους, μετακομίσεις, διακοσμήσεις αγαλμάτων, καύση θυμιάματος, τελετουργική ταφή αγαπημένων αντικειμένων, μετάνοιες όπως η χορήγηση αίματος και θυσίες ζώων. Πίστευαν ότι το έθνος βίωσε αρκετές κοσμικές αιώνες, καθώς η καθεμία είχε τις ακτίνες του ήλιου της, αλλά τελικά κάθε φυλή ξεχνιέται και μπορεί να αντικατασταθεί από την άλλη μέχρι να χτυπηθεί το πέμπτο και τελευταίο έτος – το ρεύμα στους Αζτέκους.
Το ηλεκτρονικό βιβλίο, μαζί με την εξερεύνηση της νέας κοινωνικής συνέχειας από τις ομάδες Nahua μετά την κατάκτηση, δείχνει πώς ο τρόπος ζωής των ιθαγενών επέζησε της αποικιακής περιόδου. Οι νέοι, διαχρονικοί κώδικες και οι ιθαγενείς αφηγήσεις διασφαλίζουν ότι οι Αζτέκοι δεν είναι απλώς θύματα ιστοριών κατακτήσεων, αλλά φωνές στη δική τους ιστορία. Τα επιτεύγματά τους στη γεωργία, την αστική ζωή, το επίπεδο και τη διακυβέρνηση μαρτυρούν έναν πολιτισμό με εξωφρενική κομψότητα.